In the jungle, the mighty jungle

Is het echt al weer bijna drie weken geleden dat ik een verslag heb geplaatst? Weer tijd voor een update, lijkt me dan!

Op woensdag 14 maart zijn we met de studenten langs de stagescholen gegaan. Hier hebben we gezien dat er heel veel verschil is tussen de scholen onderling. Qua klasgrootte bijvoorbeeld, mijn klas heeft 40 leerlingen, maar op een andere school tellen de klassen er ongeveer 20.
Het was heel leuk om de klassen van de andere stagiaires te zien. Het was ook een leerzame dag en ik heb ook verschillende dingen gezien die ik zelf toe kan passen op stage.

In mijn vorige reisverslag heb ik al kort verteld wat de plannen waren voor afgelopen weekend. We zijn dus naar Bergendal en Brownsberg geweest. Bergendal is een resort in het tropische regenwoud waar verschillende activiteiten te doen zijn. Wij kwamen daar speciaal voor de kabelbaan. We werden in de uitrusting gehesen en daarna gingen we oefenen met de handelingen op de kabel. We moesten halverwege remmen en dan onszelf tot op het platform trekken. Natuurlijk ging dit echt op een Tessa-manier, waardoor ik met mijn been tegen het platform op knalde en ik mijn eerste schram (met bloed!) en blauwe plek op liep. Daarna gingen we 'voor het eggie'. Laat ik er nog even bij vermelden dat het die dag aan een stuk regende. De kabels waren daardoor extra glad, daardoor ging je extra snel en daardoor moest je twee keer zo hard remmen. En laat ik nou met dat laatste problemen hebben gehad. Het remmen wilde niet lukken. De eerste twee keer was het nog niet zo erg, ik kon mijn klap tegen een boom opvangen. De keer daarna was minder leuk. Het was een lange kabel en aan het eind kon je jezelf niet tot stilstand krijgen tegen een boom. Hierdoor maakte ik een rare zwaai, kwam ik ergens (?) met mijn hand tegenaan en heeft onze begeleider me half moeten opvangen. Hierna was ik best overstuur, omdat het heel eng was om met hoge snelheid op een platform af te razen, uit alle macht proberen om te remmen en snelheid te minderen en hier niet in te slagen. Ik heb toch besloten om door te zetten. De gaafste kabel was toch wel die over de Surinamerivier. De kabel was 35 meter hoog en 130 meter lang. Bij de laatste kabel had ik het remmen pas door, toen had ik het nog wel een keer gewild. Doordat ik heel geconcentreerd was, heb ik minder van de omgeving kunnen genieten. Dit was wel jammer, aangezien we helemaal door de jungle gingen.
Hierna reden we door naar Brownsberg, met de bus konden we tot halverwege komen. Dus daar reden we, langs diepe afgronden. Ook hier heb ik van de natuur genoten, het was heel mooi om al die groene bomen en planten om je heen te hebben.
We waren vrij laat aan gekomen, waardoor we een tochtje naar het hoogste punt van de berg niet meer konden doen, omdat het al donker was en de slangen en andere enge beessies dan actief werden.
We hebben toen afgesproken om die dag er na om 6 uur op te staan om voor de echte wandeling die gepland stond die dag dat punt nog te bekijken. Die ochtend regende het alleen keihard en hebben we ook niet kunnen gaan. We hebben (om te tijd maar even te doden) lekker even ochtendgymnastiek gedaan.
Gelukkig werd het later droger en konden we op pad. We gingen lopen naar de Ireneval, een waterval die ongeveer twee uur lopen van ons verblijf was. En lopen deden we. Over glibberige paadjes, omhoog en naar beneden, over boomwortels en -stronken. De heenweg was vooral omlaag, maar dit was heel vermoeiend omdat je overal weggleed en je dus goed moest kijken waar je je voeten neerzette.
En toen opeens waren we er: de Ireneval. Heel mooi om een natuurlijke waterval te zien midden in de jungle. We hebben hier lekker onder gestaan en mooie foto's gemaakt voor we aan de terugweg begonnen.


Zoals ik zei hebben we op stage dingen gezien die we toe konden passen op onze eigen stageschool.
Op een van de scholen hebben we gezien dat ze trekkerbanden hadden ingegraven op het schoolplein. Dit vonden wij zo'n leuk idee, dat we hier op onze stageschool ook wat mee wilden doen.
Onze directrice was ook meteen enthousiast en Jacco heeft er meteen werk van gemaakt en banden proberen te regelen, met succes! We hebben kleine autobanden en grote trekkerbanden kunnen krijgen. De kleine banden hebben we in een cirkel ingegraven en van een paar kleine banden hebben we schommels gemaakt. De grotere hebben we nu in een vierkant om de boom liggen. Leerlingen kunnen hierop klimmen, maar ook gewoon lekker op zitten. We hebben de donderdag en vrijdag de hele dag besteed aan het beschilderen van de banden, met hulp van leerlingen uit hogere klassen. Deze week hebben we er nog een aantal banden aan toegevoegd en het resultaat is een schoolplein waar de kinderen lekker op kunnen spelen.

Er zijn afgelopen week ook docenten uit Nederland langs geweest. Deze zijn bij de stagescholen langs geweest en hebben lessen bekeken. Was wel leuk om weer even contact te hebben met Nederland. Ze waren gelukkig heel tevreden en hebben heel vaak gezegd hoe trots ze wel niet op ons waren.=)

Morgen heb ik al weer mijn laatste stagedag. De 7 weken zijn snel gegaan en hoewel ik het fijn vind om stage bijna te hebben afgerond, denk ik dat het afscheid me wel zwaar gaat vallen. Het feit dat je niet zo maar eventjes langs kunt gaan, maakt het denk ik wel wat moeilijker dan afscheid nemen van je stage in Nederland. Hierna heb ik nog twee en een halve week vrij, waarin ik leuke dingen kan doen. Ik hoop dat ik dan nog een beetje bruiner kan worden, anders gelooft niemand dat ik hier ben geweest, haha.
Ik zal proberen snel weer een bericht te plaatsen, maar ik weet natuurlijk nooit hoe het gaat lopen, haha.